Најавената жешка политичка есен, се претвори во две работи?!

Првата е комплетната разгологазеност на Брисел, која се покажа во своето вистинско фашизоидно, нетолерантно, хомосексуално, елитистичко лице. Брисел им се испосра на Повелбата за човекови права, законите на меѓународното право, принципите на Обединетите нации, насоките и резолуциите на Советот за безбедност на ООН, и купишта меѓународно верификувани обврски, правила, закони...

Втората работа се случи на домашната сцена. Дефинитивно, граѓаните во Македонија се поделија на македонци, и на оние кои се недефинирана, безлична, безидентитетна, лукративна, предавничка маса.

Веќе не треба да се чита меѓу редови, не треба да се препрочитуваат толкувања, не треба да се исслушаат умни луѓе, за да се дојде до заклучок кој е кој во Република Македонија.
Тито, Стојан, Љубчо, Ѓеро, Жерновски, булументата од СДСМ, Пендаровски, фамилијата Јовановски, водителите на А2, комплетната ТВ Алфа и Алсат, сопствеништвото и уредништвото на Дневник и Утрински, ах, и да не заборавам, и лузерот од председателски кандидат на СДСМ – Фрчко, јасно и јавно застанаа на ставот дека на македонците треба да им се смени името на државата, на народот, на нацијата... Дека треба да се избрише македонската традиција, историја, фолклор, религија, верба... Сето тоа за да сме влезеле во пропаднатото друштво на педери, наречено Евроатлантска заедница.

Со аргументите дека таму ќе сме процветале, дека од таму ќе дојдат пари и благосостојба, никој не кажа дека: на сите државите што се во ЕУ не им цветааат рози (Бугарија, Португалија, Романија, Источна Германија...), дека никаде ЕУ не дојде со камиони пари за да ги истури пред портите на своите жители, дека луѓето од држави како нашата ќе им служат за робје и работна сила, дека ЕУ и НАТО ќе не искористуваат до крајни можни граници. И, како најважно, дека се тоа организации кои се наоѓаат пред распад.

Прокламираната предавничка линија на помал отпор, како реал политика (демек, Грција е посилна а ние послаби), ни се представува како врвно достигнување во напредокот на човешптвото. Се си мислат дека сме ние пичкици, цвикатори, зајаци...

Ама, така не е. Историјата, со илјадници примери, покажала дека посилниот не значи и дека е победник. Напротив.
Историјата, исто така покажува дека во тешките моменти се гледа кој е маж и патриот, а кој е педерче и кукавица. Истоа така, дека таа иста историја покажала дека македонците секогаш меѓу себе имала мажишта (ама и женишта кои имале поголеми муда од многу мажи: Мирка Гинова, Мара Бунева и секако Мирка Велиновска), кои знаеле да го дадат највредното во корист на својот народ и држава.

Затоа, сите вие предавнички копилиња, не се заебавајте со македонскиот народ.
Оти клетвата, ама и раката на македонецот, ќе ве стигне кај и да сте.

                                                                                                  ОД ЧУВАРИТЕ